Η πρώτη εβδομάδα του καινούργιου μήνα θα μας βρει ανανεωμένους, αφού μόλις εγκαταστήσαμε και ήδη γράφουμε το πρώτο μας άρθρο με την εμφανώς ανανεωμένη (κατά πολύ θα έλεγα) έκδοση του wordpress 2.5. Το νέο look αφορά το διαχειριστικό περιβάλλον του wordpress το οποίο σίγουρα είναι πιο ευχάριστο από τις προηγούμενες εκδόσεις.

Η νέα έκδοση 2.5 ενσωματώνει πολλά νέα στοιχεία, όπως είναι τα “πλήκτρα” εισόδου media files, rss feed σε modules του dashboard, ενώ παράλληλα “ανακατεύει την τράπουλα” αναδιατάσσοντας τις ήδη υπάρχουσες λειτουργίες.

Παράλληλα κύμα ανανέωσης παρατηρείτε και στην ίδια την Wordpress η οποία “παρουσιάστηκε” με νέο style ανανεώνοντας τον δικτυακό της τόπο.

Νομίζω πως τα πολλά λόγια είναι φτώχια…μια δοκιμή θα σας πείσει….Πριν όμως προβείτε σε οποιαδήποτε ανανέωση μην ξεχάσετε τα τηρήσετε πιστά τις διαδικασίες update κρατώντας τα απαραίτητα backup. Αν πάλι διστάζετε, ίσως θα πρέπει να δείτε το video που ετοίμασαν τα παιδιά του Wiggler:

Wordpress 2.5 Demo from Stelios Petrakis on Vimeo.

Καλή εβδομάδα σε όλους!

Στην αρχή της εβδομάδας διάβασα, με ιδιαίτερη χαρά, το άρθρο του metablogging σχετικά με τη δημιουργία μιας ομάδας προγραμματιστών με την επωνυμία “Save the Developers” η οποία έχει ως στόχο να μειώσει την χρήση του web browser ΙΕ6, ο οποίος είναι μακράν ο χειρότερος που υπάρχει και αυτό το γνωρίζουμε όλοι μας!

Αν και γενικά δεν μου αρέσει να αναπαράγω άρθρα άλλων bloggers (εκτός βέβαια αν είναι πάρα πολύ αξιόλογα), αποφάσισα σήμερα να γράψω και εγώ για το Save The Developers προσπαθώντας να το διαδώσω και να δηλώσω και εγώ την “αγανάκτησή” μου. Ο λόγος είναι γιατί, αν και Σάββατο απόγευμα (με σχετικό καλό καιρό), εγώ βρίσκομαι μπροστά από γραμμές κώδικα κάνοντας αλχημείες…Αυτές αφορούν την νέα μου διαδικτυακή εφαρμογή , την οποία ανέπτυξα στα πλαίσια της πτυχιακής μου εργασίας και στοχεύει στον συλλογικό χαρακτηρισμό μαθησιακών αντικειμένων (περισσότερες πληροφορίες δεν μπορώ ακόμα να δώσω!). Βλέπεται το 30% χρήσης του IE6 είναι ένα αρκετά σεβαστό ποσοστό για να το παραλείψουμε…

Τώρα αν παρόλα αυτά είστε συναισθηματικά δεμένοι με την κα. Microsoft, αλλά παράλληλα επιθυμείτε να μας κάνετε το “χατίρι” της ανανέωσης και να μεταβείτε στον ΙΕ7, απλά θα ήθελα να σας ενημερώσω πως σίγουρα θα μας διευκολύνεται κάπως εμάς τους developers (κυρίως εμάς του junior), όχι όμως και πολύ…Σύμφωνα με τα νέα δοκιμαστικά test της Web Standars, συγκεκριμένα το Acid 3 Browser Test, τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά…το ποσοστό του είναι μόλις 5/100 (σε αντίθεση με τον browser Firefox 2 που είναι 52/100). Αυτά είναι τουλάχιστον τα αποτελέσματα πήρα εγώ από την διενέργεια του test…αν απλά θέλετε να πειστείτε πραγματοποιείστε και εσείς το ίδιο…

Το τελικό συμπέρασμα λοιπόν για όλους εσάς τους ΙΕ funs είναι πως θα πρέπει να κάνετε μια στροφή στην ζωή σας…θα πρέπει να δοκιμάσετε και κάτι άλλο…ας πούμε έναν Firefox…η μεγάλη γκάμα των add-ons που διαθέτει πιθανών να σας δόσει μια διασκεδαστική νότα στο σερφάρισμά σας και να σας κάνει να ξεπεράσετε τον έρωτά σας για τον IE…

Σκεφτείτε το, έχετε μπροστά σας ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο για να το δοκιμάσετε…με την ελπίδα πως από βδομάδα θα σας έχουμε πείσει για την αλλαγή…

Με το άρθρο μου “Είμαστε στον αέρα!” στις 24 Μαρτίου 2007 άρχισε η λειτουργία του blog που συχνά - πυκνά (αλλά μπορεί και “αραιά και πού”) παρακολουθείτε. Σήμερα, λίγο πριν το ρολόι δείξει 26/03/2008 και χωρίς να έχω και την πολυτέλεια του χρόνου, είπα να γράψω κάτι “εορταστικό”… είπα να “τιμήσω” και να θυμηθώ όλες εκείνες τις στιγμές που έχω σκεφτεί για την θεματολογία του προσωπικού μου ιστολογίου…που έχω αφιερώσει για την συγγραφή ενός άρθρου…που έχω στενοχωρηθεί γιατί ένιωσα ότι μπορεί να μην το διατηρώ επ’ άξια…που έχω χαρεί γιατί έλαβα κάποιο δικό σας σχόλιο…

Από τότε μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει πολλά στην διατήρηση και στην παρουσίαση του blog…οι αλλαγές έγιναν κυρίως τους τελευταίους 6 μήνες και αφορούν την καταχώρησή του σε aggregators, την ενίσχυση του rss feed μέσω του FeedBurner (από το οποίο όπως γνωρίζετε λαμβάνω τα διάφορα στατιστικά) και τέλος την βελτίωση της οπτικής του εικόνας. Βέβαια μπορεί να αναρωτηθείτε τι ήταν αυτό που έκανα τους πρώτους 6 μήνες…η απάντηση είναι πως “απλά ψαχνόμουν”…Μέσω της παρακολούθησης άλλων blogs, που είναι καταξιωμένα στον χώρο, αναζητούσα “τεχνικές” που αυτά χρησιμοποιούν. Έτσι, λίγο-πολύ, φτάσαμε στην σημερινή “εικόνα” του blog ALKAL.GR…

Φτάνοντας στο “ζουμί” της υποθέσεως, που είναι το ποσοστό των αναγνωστών ενός blog θα έλεγα ειλικρινά πως αυτό αυξάνεται στην περίπτωσή μου μήνα με τον μήνα. Αυτή την στιγμή υπάρχουν σταθερά δέκα (10) rss subscribers. Λίγοι; Πολλοί; Δεν ξέρω…Σίγουρα στο δικό σας blog μπορεί να είναι περισσότεροι! Προσωπικά αισθάνομαι ευχαριστημένος και νιώθω μια υποχρέωση απέναντι σε αυτούς που με έχουν εμπιστευτεί και με διαβάζουν να συνεχίσω, παρ’ όλη την πίεση χρόνου που μπορεί να υπάρχει κατά καιρούς, να διατηρώ αυτό το blog. Επιπλέον η συγγραφή άρθρων ήταν πάντα μια διαδικασία η οποία με ευχαριστούσε. Μέσω της ύπαρξης του blog, απλά την κάνω πράξη με την ελπίδα τα κείμενά μου να βρίσκουν αντίκρισμα σε κάποιους ανθρώπους.

Για το τέλος, απλά θα ήθελα να πω πως στην ζωή μου ποτέ δεν εφησυχάζω, πάντα μου αρέσει να δραστηριοποιούμαι σε νέα “μονοπάτια”…για τον λόγο αυτό πιθανόν σε λίγο χρονικό διάστημα να ακούσετε και την φωνή μου…σκέφτομαι να ανεβάσω μια δοκιμαστική (beta) podcast έκδοση, μόνο και μόνο για να συστηθούμε με έναν πιο ζωντανό τρόπο και να τολμήσω κάτι καινούργιο…να τολμήσω κάτι που από μικρό παιδί ήθελα να κάνω στήνωντας ένα μικρόφωνο, μια μικρή κονσόλα και κάτι ακουστικά: Να ηχογραφήσω τη δική μου ραδιοφωνική εκπομπή…

ALKAL.GR λοιπόν με επιμονή, υπομονή, σκέψεις, ιδεές και…όσο αντέξουμε…

Σας ευχαριστώ!

Η τάση του Web 2.0 αποτελεί αντικείμενο μελέτης μου παραπάνω από 6 μήνες τώρα. Ο λόγος αυτός άλλωστε με οδήγησε στην δημιουργία της αντίστοιχης κατηγορίας στο blog και στην συγγραφή ήδη δυο άρθρων (”Web 2.0…Εξερευνήστε το!” & “Από το Web 1.0 στο Web 2.0“) γύρω από το θεωρητικό υπόβαθρο αυτού. Έχοντας λοιπόν αποδώσει σε γενικές γραμμές τον ορισμό του Web 2.0 και την μετάβαση σε αυτό από το Web 1.0 πιστεύω πως ήρθε η στιγμή να εκφράσω και να μεταδώσω τις απόψεις μου για πιο “σύγχρονα” (state of the art, θα τα χαρακτήριζα για την ακρίβεια) θέματα γύρω από τη νέα διάσταση του Διαδικτύου. Πρώτος μας σταθμός τα Social Networks…

Στα ελληνικά ο όρος αποδίδεται ως “Κοινωνικά Δίκτυα” και γνωρίζουμε αυτόν μέσα από τις διάφορες εφαρμογές του, με πιο γνωστές να είναι φυσικά τα Myspace, Hi5 και Facebook. Μήπως δεν γνωρίζεται κάποια από αυτές;;; Μα φυσικά όχι…αφού η μανία χιλιάδων Ελλήνων γι’ αυτά διαπιστώνεται καθημερινά από όλους μας…Προσωπικά έχω άποψη μόνο για το Facebook, καθώς για το Hi5 έχω την χειρότερη γνώμη (θα κρατηθώ και δεν θα πω τίποτα χοντρό) και για το Myspace απλά δεν το έχω δοκιμάσει.

Σαν χρήστες του Facebook λοιπόν το χρησιμοποιούμε δημιουργώντας αρχικά το ηλεκτρονικό μας προφίλ μέσω του λογαριασμού που φτιάχνουμε και των προσωπικών μας φωτογραφιών που ανεβάζουμε. Το προφίλ αυτό δομείται σιγά-σιγά μέσω των διαφόρων application που βάζουμε για να στέλνουμε στους φίλους μας κανένα “πονηρό” βιντεάκι και στις φίλες μας κανένα “τρυφερό” φιλάκι…οικοδομείται επίσης με την προσθήκη “αισθησιακών” γυναικείων προσωπικοτήτων ως “friends” και με την συμμετοχή μας σε groups όπως για παράδειγμα “Party Animals”…μέχρι εδώ περιέγραψα απλά ένα feed που παίρνουμε καθημερινά όλοι μας, σαν χρήστες της συγκεκριμένης πλατφόρμας, από τις δραστηριότητες των φίλων μας και τις δικές μας. Παρόλα αυτά έχετε μήπως σκεφτεί ποτέ το ενδεχόμενο πως ένα social network και συγκεκριμένα το Facebook (μιας που αναφερόμαστε σε αυτό) μπορεί να χρησιμοποιηθεί εκτός για “γκομενιλίκια” (όπως λέει και ο συμπαθής blogger και podcaster Papo) και ως ένα επιχειρηματικό ή εκπαιδευτικό εργαλείο…;;; Πιθανών και όχι…για το λόγο αυτό εκφράζοντας την άποψή μου μέσα από την προσωπική μου μελέτη ίσως και να σας παρακινήσω…

Ως Επιχειρηματικό Εργαλείο…

Σκεφτόμενoς την ελληνική πραγματικότητα αναγνωρίζω πως αν στην εργασία μας ο προϊστάμενός μας ή το αφεντικό μας, μας “έπιανε” να είμαστε στο Facebook εν ώρα εργασίας και να συνομιλούμε σε κάποιο “friend” είναι σίγουρο, σε μεγάλο ποσοστό, πως θα μας επέπληττε ή αν μας στα είχε και πολλά μαζεμένα να μας απέλυε….

Γνωρίζοντας όμως την ιδιαιτερότητα της ελληνικής πραγματικότητας και την τεχνολογική άγνοιά μας στο σύνολο του πληθυσμού μας θα υιοθετήσω την άποψη του κυρίου Rene Βonvanie (Senior vice president at Serena Software) ο οποίος στο άρθρο “Web 2.0: Just say yes” του NetworkWorld αναφέρει χαρακτηριστικά πως “[...] Οι εταιρίες κάνουν μεγάλο λάθος απαγορεύοντας στους υπαλλήλους τους να χρησιμοποιούν αυτό το εργαλείο με τον φόβο για το τι θα συζητάνε όταν επικοινωνούν με άλλους”. Τον ισχυρισμό του αυτό τον ενισχύει παρουσιάζοντας την πρακτική της εταιρίας του η οποία έχει καθιερώσει τις λεγόμενες “Facebook Fridays” (Facebook Παρασκευές), όπου τα διάφορα στελέχη ενθαρρύνουν τους υφισταμένους τους να επικοινωνήσουν μέσω του facebook account τους με τους πελάτες τους, τους επιχειρηματικούς εταίρους τους ακόμα και με τους συναδέλφους τους σε άλλες χώρες. Ο κ. Bonvanie συνεχίζει λέγοντας πως “Οι μαθητές που έρχονται από τα πανεπιστήμια ζουν online. Οι φωτογραφίες τους βρίσκονται στο Flickr, το προφίλ τους στο Facebook, τις τραπεζικές τους συναλλαγές τις εκτελούν διαδικτυακά. Αυτοί οι δυνητικοί εργαζόμενοι δεν θα μπορούσαν να πάνε σε μια εταιρία όπου υπάρχει ένα μεγάλο τοίχος και δεν μπορούν να επικοινωνήσουν διαδικτυακά”

Διαβάζοντας αυτό το άρθρο επεκτείνω (και αποτυπώνω) τον συλλογισμό μου, λέγοντας πως δεν έχω δει κάποια μικρομεσαία ελληνική επιχείρηση να έχει δημιουργήσει κάποιο group στην εν λόγω πλατφόρμα μέσω της οποίας να διενεργεί την επιχειρηματική της δραστηριότητα. Σίγουρα θα μου πείτε “Μα καλά τις διαφημίσεις δεν τις βλέπεις, τόσος ντόρος έγινε γι’ αυτές”…και βέβαια τις βλέπω και τις παρακολουθώ, αλλά η διαδικτυακή διαφήμιση είναι άλλο μεγάλο θέμα και διαφέρει από την χρήση ενός social network.

Αν τώρα αναρωτιέστε γιατί αναφέρομαι στην περίπτωση μικρομεσαίων επιχειρήσεων είναι για τους εξής λόγους 1) Μεγάλες επιχειρήσεις (πολυεθνικές ή μη) έχουν τα δικά τους “κανάλια” διεξαγωγής της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας και πιθανών η δημιουργία διαδικασίας διεξαγωγής μέρους αυτής μέσω ενός social network να αποτελεί αμελητέα ποσότητα (αν και στην περίπτωση της Serena Software δεν φαίνεται κάτι τέτοιο…) 2) Θεωρώ πως στην περίπτωση μιας μικρομεσαίας ελληνικής επιχείρησης, που εκ των πραγμάτων το budget είναι πολύ μετρημένο και συγκεκριμένο, η νέα τεχνολογία και η διάσταση του Web 2.0 δίνει την δυνατότητα με σχετικά οικονομικό τρόπο, μέσα από ένα social network σαν το Facebook, να παρουσιάσουν τα προϊόντα, να έρθρουν σε επαφή με πελάτες τους (”friends” στην προκειμένη), να προσελκύσουν δυνητικούς πελάτες μέσω των γνωστών σε όλους μας “invitation” και γενικότερα να ενισχύσουν το εταιρικό τους προφίλ με ένα τρόπο που θα τους βγάλει από τα καθιερωμένα και θα τους δώσει θέση σε μια παγκοσμιοποιημένη πλέον αγορά…

Αν λοιπόν είστε χρήστης του Facebook και παράλληλα επιχειρηματίας συνεχίστε και επεκτείνεται τον δικό μου συλλογισμό προσαρμόζοντάς τον στα πλαίσια της δική σας επιχείρησης…σκεφτείτε μήπως θα ήταν καλύτερο από Δευτέρα εκτός από το προσωπικό σας account να αρχίσετε να φροντίζετε και το account της επιχείρησής σας “ανεβάζοντας” φωτογραφίες των προϊόντων σας και μπροσούρες των υπηρεσιών σας, κάνοντας add ως friends όλους τους πελάτες σας και βάζοντας στο “παιχνίδι” της επικοινωνίας όλους τους υπαλλήλους σας (που πιθανόν μέχρι σήμερα μιλούσαν κρυφά από εσάς…)

Ως Εκπαιδευτικό Εργαλείο…

Αν πάλι δεν είστε επιχειρηματίας, αλλά άνθρωπος της εκπαίδευσης τότε σκεφτείτε και εσείς σοβαρά την περίπτωση των social networks…Σίγουρα θα αντηχούν στα αυτιά σας οι κουβέντες των μαθητών σας (όποιας ηλικίας και αν είναι) για την συμμαθήτριά τους ή τον συμμαθητή τους που έκαναν add, γιατί την ή τον “γουστάρουν”…τα σχόλια για τις φωτογραφίες που “ανέβασαν” από το party του προηγούμενου Σαββάτου…Μην σας πτοούν αυτά όμως, ίσα-ίσα εκμεταλλευτείτε αυτή τους την γνώση για την νέα τάση των πραγμάτων και σαν δάσκαλός τους ή καθηγητής τους ελάτε επικουρικά να τους δώσετε την εκπαιδευτική διάσταση του Web 2.0…

Από την σχολική κοινότητα, που αναμφισβήτητα περνάει μια κρίση, μεταφέρεται το ενδιαφέρον τους στην διαδικτυακή κοινότητα δίνοντας τους την δυνατότητα να αναγνωρίσουν πως μέσα από το account τους περνάει τόσο ο εφηβικός τους έρωτας όσο και η μάθησή τους (μια χημεία όπου οι αναλογίες πρέπει να ισοσταθμίζονται)……

Συγκεκριμένα σε πρώτη φάση κάντε όλους τους μαθητές σας add…στείλτε τους προσωπικά μηνύματα με παρατηρήσεις και σχόλια για την επίδοσή τους…υποχρεώστε τους στην χρήση application μέσω των οποίων θα μπορούν να λαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με κάποιο άρθρο στο blog σας ή στο blog κάποιου συμμαθητή τους, θα μπορούν να ενημερώνονται για οποιοδήποτε νέο bookmark κάνατε “post” στο Del.icio.us, θα μπορούν να βλέπουν οποιαδήποτε νέα φωτογραφία από μια εκπαιδευτική εκδρομή που κάνατε και την οποία ανεβάσατε ή ανέβασαν τα ίδια τα παιδιά στο Flickr, θα μπορούν θα επισκεφτούν μια παρουσίαση που ετοιμάσατε και ανεβάσατε στην εφαρμογή SlideShare και η οποία αποτελεί μια εισαγωγή στο αυριανό μάθημα…

Χρησιμοποιείστε τεχνολογικά εργαλεία που χρησιμοποιούν ήδη τα παιδιά- μαθητές σας…στην συγκεκριμένη περίπτωση εσείς είστε αυτοί που θα πρέπει να περάσετε από το στάδιο του μαθητευόμενου, εσείς είστε αυτοί που θα πρέπει να κάνετε ερωτήσεις, εσείς είστε αυτοί που θα πρέπει να αντιληφθείτε την νέα τάξη πραγμάτων και να ενισχύσεται την διαδικασία της μάθησης μέσα από το εκπαιδευτικό παιχνίδι με σύγχρονα τεχνολογικά εργαλεία…

Και επειδή δεν θέλω να με πείτε άσχετο (όσο αυτό είναι δυνατό!) γνωρίζω πως ο αντίλογος είναι οι λειτουργικές και θεσμικές δυσκολίες που συναντάτε (π.χ. αναλυτικό πρόγραμμα, νοοτροπία κλπ, κλπ) είναι όμως ανάγκη, πέρα από κάθε άλλη φορά να κυνηγήσουμε τις εξελίξεις της τεχνολογικής ανάπτυξης και να εκσυγχρονίσουμε τις παραδοσιακές μεθόδους μάθησης…

H αποτύπωση των σκέψεών μου σταματάει κάπου εδώ…δεν θέλω να κουράσω…θέλω απλά να πιστέψω πως βρήκα συμπαραστάτες στις ιδέες μου ή ότι κινητοποίησα ανθρώπους για παρόμοιες ιδέες με τις δικές μου. Τελειώνοντας θέλω να πω πως βαρέθηκα τις πρωτιές για τις ερωτικές επιδώσεις των Ελλήνων…βαρέθηκα να βλέπω να χρησιμοποιούμε την “σεξουαλική” ή (σε πιο light έκδοση) την “διασκεδαστική” πλευρά της τεχνολογίας…η τεχνολογία και τα εργαλεία της έχουν πιο ουσιαστικό νοήμα και σίγουρα πιο σωστή χρήση…καλό είναι να αναρωτηθούμε και να αναλογιστούμε όλοι γι’ αυτή την “σωστή χρήση” και να την κάνουμε πράξη….